232022Jan
Ρήξη Πρόσθιου Χιαστού Συνδέσμου

Ρήξη Πρόσθιου Χιαστού Συνδέσμου

Ρήξη Πρόσθιου Χιαστού Συνδέσμου

Ένας από τους πιο συχνούς αθλητικούς τραυματισμούς στο γόνατο είναι η ρήξη του πρόσθιου χιαστού. Αθλητές οι οποίοι συμμετέχουν σε αθλήματα υψηλών απαιτήσεων όπως το ποδόσφαιρο, το σκι, το μπάσκετ, το βόλεϊ, το χάντμπολ και γενικώς αθλήματα που έχουν αιφνίδια αλλαγή κατεύθυνσης, είναι επιρρεπείς σε κακώσεις του Πρόσθιου Χιαστού Συνδέσμου.


Οι χιαστοί σύνδεσμοι είναι δύο, ο πρόσθιος και ο οπίσθιος. Βρίσκονται μέσα στο γόνατο, στην μεσότητα της άρθρωσης ανάμεσα στους δύο κονδύλους και διασταυρώνονται έτσι ώστε να σχηματίσουν ένα Χ.

Ο Πρόσθιος Χιαστός εκφύεται από το πρόσθιο τμήμα της κνήμης και πορεύεται προς τα πάνω και πίσω και καταφύεται στην έσω πλευρά του έξω μηριαίου κονδύλου.  Εμποδίζει την πρόσθια παρεκτόπιση της κνήμης σε σχέση με το μηρό και συνεισφέρει στη στροφική σταθερότητα.

Ο Οπίσθιος Χιαστός εκφύεται από το οπίσθιο τμήμα της κνήμης και πορεύεται προς τα πάνω και μπρος. Καταφύεται στην έσω επιφάνεια του έσω μηριαίου κονδύλου και εμποδίζει την οπίσθια παρεκτόπιση της κνήμης σε σχέση με το μηρό.


Ρήξη Πρόσθιου Χιαστού

Στις περισσότερες περιπτώσεις όπου υπάρχει ρήξη πρόσθιου χιαστού συνδέσμου συνυπάρχουν κακώσεις και άλλων στοιχείων του γόνατος όπως των μηνίσκων, το αρθρικό χόνδρο ή άλλων συνδέσμων.


Οι κακώσεις του Πρόσθιου Χιαστού Συνδέσμου κατατάσσονται:

 1ου βαθμού διάστρεμμα: ο σύνδεσμος έχει διαταθεί λίγο αλλά διατηρεί την ακεραιότητά του και παρέχει σταθερότητα στο γόνατο.

2ου βαθμού διάστρεμμα: Ο σύνδεσμος έχει διαταθεί-επιμηκυνθεί και υπάρχει μερική ρήξη των ινών του.

3ου βαθμού διάστρεμμα: Ο σύνδεσμος παρουσιάζει πλήρη ρήξη και δεν παρέχει σταθερότητα στο γόνατο.

Μηχανισμός κάκωσης Πρόσθιου Χιαστού Συνδέσμου

Η ρήξη πρόσθιου χιαστού συμβαίνει με τους παρακάτω μηχανισμούς:

  • Κατά την απότομη αλλαγή κατεύθυνσης του αθλητή.
  • Όταν ο αθλητής σταματήσει ή επιβραδύνει απότομα.
  • Κατά την ανώμαλη προσγείωση μετά από ένα άλμα.
  • Από άμεση πλήξη, συνήθως κατά τη σύγκρουση με κάποιον συναθλητή του.

Ο τραυματισμός του γόνατος έχει γίνει ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα στο γυναικείο αθλητισμό. Μελέτες έχουν δείξει ότι τα ποσοστά τραυματισμού του ΠΧΣ στις γυναίκες είναι πιο μεγάλα από αυτά των αντρών συναδέλφων τους. Αυτοί οι τραυματισμοί συμβαίνουν συχνά σε αθλήματα όπως το ποδόσφαιρο , η καλαθόσφαιρα κτλ. Σε αυτά τα αθλήματα απαιτείται ο αθλητής να εκτελέσει άλματα , ξαφνικά σταματήματα, απότομες αλλαγές κατεύθυνσης ,προσγείωση μετά από άλμα. Σχεδόν 3-4 τραυματισμούς συμβαίνουν με ελάχιστη ή καθόλου φυσική επαφή.

Οι γυναίκες έχουν 2-8 φορές περισσότερες πιθανότητες από τους άντρες να παρουσιάσουν τραυματισμό του ΠΧΣ. Οι ερευνητές έχουν προσπαθήσει να εξηγήσουν αυτή την διαφορά με βάση το φύλο ,επικαλούμενοι λόγους , όπως ανατομικές διαφορές ,ορμονικές διαφορές ,εμβιομηχανικούς παράγοντες και μυϊκές ανισορροπίες .


Διάγνωση ρήξης πρόσθιου χιαστού

Η διάγνωση βασίζεται στο ιστορικό του τραυματισμού, τον μηχανισμό κάκωσηςτα συμπτώματα και την κλινική εξέταση. Ο ορθοπαιδικός θα ελέγξει τη σταθερότητα του γόνατος με ειδικά τεστ συγκριτικά με το άλλο γόνατο.

Η επιβεβαίωση της διάγνωσης γίνεται με τη μαγνητική τομογραφία η οποία θα αναδείξει και τυχόν συνοδές κακώσεις

Θεραπεία ρήξης πρόσθιου χιαστού

Η αρχική αντιμετώπιση στην οξεία φάση περιλαμβάνει τις εξής αρχές:

  • Ανάπαυση έως και μερική φόρτιση με βακτηρίες
  • Παγοθεραπεία
  • Περίδεση
  • Ανύψωση του σκέλους

Στη συνέχεια, η θεραπεία της ρήξης του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου εξαρτάται από τις ανάγκες του κάθε ασθενούς. Η ηλικία, οι καθημερινές απαιτήσεις, το είδος της εργασίας του, το επίπεδο των αθλητικών του δραστηριότητων, οι τυχόν συνοδές κακώσεις και ο βαθμός της αστάθειας που του προκαλεί, θα καθορίσουν αν ο ασθενής θα ακολουθήσει  συντηρητική ή χειρουργική αντιμετώπιση.

Έτσι, ένας νέος αθλητής προκειμένου να συνεχίσει να αθλείται, είναι πιθανότερο να χρειαστεί χειρουργική αντιμετώπιση σε σχέση με κάποιον λιγότερο δραστήριο, συνήθως μεγαλύτερης ηλικίας που μπορεί να επιστρέψει στις καθημερινές του δραστηριότητες χωρίς ενοχλήματα ακολουθώντας συντηρητική αντιμετώπιση.

Συντηρητική Αντιμετώπιση

Παράγοντες που επηρεάζουν την επιλογή της συντηρητικής ή της εγχειρητικής αγωγής, είναι οι λειτουργικές απαιτήσεις του αθλητή, η ηλικία, το επίπεδο των αθλητικών ενασχολήσεων, οι καθημερινές δραστηριότητες και το επάγγελμά του. Η ηλικία και το φύλο αποτελούν σημαντικούς παράγοντες επειδή σε νεαρά άτομα και σε γυναίκες αθλήτριες το αποτέλεσμα της συντηρητικής θεραπείας δεν είναι πάντοτε ικανοποιητικό.

Πολλοί αθλητές με χαλαρότητα του πρόσθιου χιαστού, που αντιμετωπίστηκε συντηρητικά, μπορούν να επιστρέψουν σε αθλητική δραστηριότητα χαμηλότερης όμως ένταση και προσαρμόζονται στην αστάθεια του γόνατος, τροποποιώντας ορισμένες κινήσεις. Αντίθετα σε αθλητές υψηλών επιδόσεων, η χειρουργική αντιμετώπιση αποτελεί τη θεραπεία εκλογής.

Ποτέ πρέπει να γίνει χειρουργείο:

Από πολλούς συγγραφείς αμφισβητείται πλέον ο <<χρυσός κανόνας>> του Palmer (1938), που συνιστά άμεση χειρουργική επέμβαση εντός των δύο πρώτων εβδομάδων από την κάκωση επειδή η επείγουσα χειρουργική επέμβαση συνδέεται με αυξανόμενη συχνότητα ανάπτυξης μετεγχειρητικών συμφύσεων στην άρθρωση.

Οι συγγραφείς προτείνουν παροχέτευση του αιμάθρου και καθυστέρηση της επέμβασης για 3 εως 6 εβδομάδες, στο διάστημα των οποίων εφαρμόζεται πρόγραμμα φυσικοθεραπείας που περιλαμβάνει τη χρήση ψυχρών επιθεμάτων, παθητική κινησιοθεραπεία και την εκτέλεση ισομετρικών ασκήσεων του τετρακέφαλου.


Η φυσικοθεραπεία έχει ως στόχο την επίτευξη προεγχειρητικής κινητικότητας του γόνατος 0ο ως 9ο , την αποφυγή ατροφίας του τετρακέφαλου και την σχεδόν πλήρη υποχώρηση του αιμάθρου, που θεωρείται σημαντικός παράγοντας μετεγχειρητικής δυσκαμψίας του γόνατος, στην οποία ούτως η αλλιώς συμβάλλει η χειρουργική επέμβαση.

Η εγχειρητική αντιμετώπιση συνιστάται σε καθήλωση του πρόσθιου χιαστού με σύρμα, βίδες ή μη απορροφήσιμο ράμμα, στις περιπτώσεις απόσπασης της μηριαίας ή της κνημιαίας πρόσφυσής του.

Σε ρήξη της μεσότητας του πρόσθιου χιαστού, επειδή η τελική συρραφή συνήθως αποτυγχάνει, έχει επικρατήσει η πλαστική του συνδέσμου, με χρησιμοποίηση αυτομοσχευμάτων επιγονατιδικού τένοντα, λαγοκνημιαίας ταινίας, τένοντα του ημιτενοντώδους και του ισχνού ή συνθετικών μοσχευμάτων.

Με τη φυσικοθεραπεία επιδιώκεται η υποχώρηση του μετεγχειρητικού αιμάρθρου, η ταχύτερη αποκατάσταση της ενεργητικής και παθητικής κινητικότητας του γόνατος, η ενίσχυση του τετρακέφαλου και των οπίσθιων μηριαίων και πρώιμη φόρτιση του σκέλος. Ο χρόνος έναρξης της φυσικοθεραπείας εξαρτάται από τη σταθερότητα του μοσχεύματος.

Ρήξη Πρόσθιου Χιαστού & Χειρουργική αντιμετώπιση

Η χειρουργική αντιμετώπιση περιλαμβάνει την ανακατασκευή του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου.Η συνδεσμοπλαστική του Πρόσθιου Χιαστού Συνδέσμου όπως ονομάζεται, γίνεται συνήθως με τη χρήση μοσχεύματος από τον ίδιο τον ασθενή. Τα μοσχεύματα που χρησιμοποιούνται είναι οι τένοντες  των οπίσθιων μηριαίων, μέρος του επιγονατιδικού τένοντα ή σπανιότερα, του τετρακεφάλου. Σε ειδικέςπεριπτώσεις και όταν υπάρχουν πολλαπλές συνδεσμικές κακώσεις, μπορεί να χρησιμοποιηθούν συνθετικά μοσχεύματα.

Η επέμβαση γίνεται με αρθροσκόπησηχωρίς να ανοιχτεί η άρθρωση του γόνατος, δια μέσου οπών λίγων χιλιοστών. Η αρθροσκοπική τεχνική υπερέχει διότι:

  • είναι λιγότερο τραυματική
  • έχει λιγότερο πόνο
  • έχει γρήγορη επάνοδο στην καθημερινότητα
  • δεν χρειάζεται νοσηλεία

Μετά το χειρουργείο, ο ασθενής μπορεί να σηκωθεί με τη βοήθεια ενός λειτουργικού κηδεμόνα και να εξέλθει από το νοσοκομείο την ίδια ημέρα ή  πιο σπάνια, την επόμενη το πρωί.

Οι σύγχρονες βιολογικές θεραπείες με βλαστοκύτταρα έρχονται να ενισχύσουν και να επιταχύνουν την επούλωση και ενσωμάτωση του μοσχεύματος.

Αποκατάσταση

Στο χειρουργημένο ασθενή, η φυσικοθεραπεία επικεντρώνεται αρχικά στην ανάκτηση του πλήρους εύρους κίνησης της άρθρωσης του γόνατος και την αποφυγή περαιτέρω απώλειας μυϊκής μάζας. Στη συνέχεια, περιλαμβάνει ασκήσεις ενδυνάμωσης διαμορφωμένες ώστε να προστατέψουν το καινούργιο σύνδεσμο. Στην τελική φάση, περιλαμβάνονται εξειδικευμένες ασκήσεις για την επανένταξη του ασθενούς στο άθλημά του.

Επειδή η πλήρης ενσωμάτωση και μετατροπή του μοσχεύματος σε λειτουργικό σύνδεσμο είναι μια διαδικασία που διαρκεί αρκετούς μήνες, μπορεί να χρειαστούν και έξι μήνες πριν την επιστροφή σε έντονες αθλητικές δραστηριότητες.




Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *